Top
Johan Fruitschaal

Ervaring kopen

Johan FruitschaalZo, de kop is er af, na een -voor het gevoel- korte voorbereiding gaat het nationaal voetbalcircus weer van start. Traditioneel ingeluid met de wedstrijd om de Johan Fruitschaal in de ArenA. Ik was ’s middags na een paar weken Zweden weer veilig geland op Schiphol en was keurig op tijd in De Gouden Florijn om Ajax eindelijk weer eens te zien spelen. De berichten die ik mondjesmaat tot me kreeg zagen er hoopvol uit, Ajax liet zich een keer niet op kosten jagen door Nederlandse middenmoters, Frank de Boer was zichtbaar tevreden met de ontwikkeling van zijn jeugdspelers en Ajax was schijnbaar klaar voor het nieuwe seizoen!

Vol vertrouwen nestelde ik me daarom aan de stamtafel terwijl ik een betoog hield over het bedroevende niveau van het Zweedse voetbal en me uit liet leggen dat Feyenoord zowaar nog kansen heeft om de volgende voorronde van de Champions League te halen. Ik bulkte van het zelfvertrouwen en zag eigenlijk niet in waarom dat onterecht of misplaatst zou zijn.

Twee uur later was ik, volkomen gedesillusioneerd, weer thuis. Ajax was volkomen weggespeeld, keeper Vermeer kwam hoogst onzeker over, de verdediging hing als los zand aan elkaar en werd een paar keer meer dan lelijk te kijk gezet, het middenveld was totaal onzichtbaar en de aanval was stroperig en vaak onsamenhangend. Het technisch hart, zo dacht ik, heeft nu al geruime tijd kunnen schaven aan het team, voor doorstroming kunnen zorgen en een systeem in kunnen slijpen, maar ik heb er gisteren niets van kunnen ontdekken.

Gelukkig las ik vanmorgen dat De Boer nu niet paniekaankopen gaat doen en heeft Cruijff natuurlijk wel iets beters te doen dan naar de wedstrijd om z’n eigen schaal kijken, want ik heb uit Barcelona nog geen onvertogen woord gehoord over ‘ons aller Ajax’.

Wat betreft die aankopen ben ik heel blij met De Boer z’n stelling, want als iets niet werkt, dan is dat het aankopen van versterking voor de korte (lees: een week) termijn. Ajax heeft door de jaren zo veel flaters geslagen op dit gebied en ik kan me eigenlijk maar één goede verdediger herinneren die er direct stond, de knaapjes om hem heen de weg wees en naar wie, ook niet geheel onbelangrijk, ook nog geluisterd werd door die arrogante blagen; Jaap Stam.

Eigenlijk zou, op dit moment, alleen Johnny Heitinga eenzelfde rol kunnen vervullen, maar zoals De Boer laatst al zei kost het halen van een verdediger van het niveau Vertonghen een kleine 15 miljoen, dat is dus een paar miljoen meer dan onze Jan heeft opgebracht en is dus een onmogelijk verhaal. Tenzij we natuurlijk ook een deal met de gemeente Amsterdam sluiten, maar helaas is de grond onder de Toekomst en de parkeergarage van de ArenA al in handen van de gemeente.

Nee, we zullen het dus vooral van eigen jeugd moeten hebben en moeten accepteren dat Daley Blind de startsnelheid van z’n vader heeft geërfd, dat Alderweireld, Vermeer, De Jong en Anita traditioneel pas tegen de kerstdagen goed op gang komen en Theo Janssen de eerstkomende weken nog met z’n hoofd op de Arnhemse camping is. Het is niet anders.

Afgelopen zaterdag stond er in het Parool een uitgebreid artikel van Jop van Kempen, waarin duidelijk werd gemaakt hoe vreselijk ongelukkig het aankoopbeleid van Ajax door de jaren heen is geweest, wat paniekaankopen hebben veroorzaakt en vooral niet hebben opgeleverd. Ik kan het stuk hier niet plaatsen helaas, want dat levert me een hoop gezeik op. Maar geloof me, het is zeker de moeite waard en mocht je het willen lezen, ik zal het artikel bewaren.

En anders kun je het vast wel nabestellen bij het Parool. Het stuk heet ‘Ajax: zuinigheid troef, vooralsnog’ en stond dus in de krant van zaterdag 4 augustus.

Reageer

reacties