Top
25 november 2012, Rufus Wainwright en band in de Heineken Music Hall

Gebakken Proza

25 november 2012, Rufus Wainwright en band in de Heineken Music HallGisteravond zijn we naar het concert van Rufus Wainwright geweest. Het concert speelde zich af in de Heineken Music Hall en was uitstekend. Hoewel het jammer was dat de organisatie besloot om de zaal vol te doen lijken door er op het allerlaatste moment een ‘all-seater’ evenement van te maken, hebben wij ons uitstekend vermaakt. Ook het voorprogramma, Carice van Houten en band, was zeker de moeite waard, hoewel ik er persoonlijk niet echt warm van wordt. Het is allemaal nét even te steriel, te mooi en te netjes. Maar Carice zong prachtig en heeft als één van de weinige Nederlanders een perfecte Engelse uitspraak, of in dit geval zang.

Toen ik vanmiddag het Parool in handen kreeg zag ik al een foto op de voorpagina en bladerde snel door naar de recensie van dit ‘dubbelconcert’ benieuwd als ik was naar de recensie.

Nou pretendeer ik echt niet dat ik de beste schrijver ben en heb ik altijd veel respect voor journalisten of recensenten die steeds maar weer over wijn, voetbal of muziek moeten schrijven. Ik begrijp als geen ander dat je niet continu hetzelfde kan schrijven en dus een origineel wil blijven en zaken nét even anders te brengen dan je de vorige keer deed. Maar wat Peter Bruyn in het Parool er vandaag bakte schiet toch echt flink het doel van originaliteit voorbij.

Van Houten is absoluut geen ‘zingende actrice’ die in de riksja van een vakkundig achtergrondkoortje naar het eind van het liedje gereden moet worden. Ze heeft geen koortje nodig.

Ook haar band laat niet het geringste steekje vallen. Dat is ook de paradox, want de soul zit bij muziek juist vaak in de rafelranden en de sensualiteit in het over de lijntjes kleuren. Zodat het concert van Carice vooralsnog resulteert in vlekkeloze capuccinopop.

Zucht

Ja, zo kun je het dus ook omschrijven, de rafelranden en de sensualiteit in het over de randjes kleuren… Misschien maar goed dat deze man geen vinoloog is en de zoveelste recensie moet schrijven over een Pinot Grigio, of erger nog, dat hij een geniale actie van Zlatan gaat beschrijven in dit geitenwollige taalgebruik.

Conclusie? Je had er bij moeten zijn…

Reageer

reacties