Top

Leidingloos

Het is eigenlijk best bizar, want in de week dat de deksel van beerput bij Ajax volledig lijkt weggeschoven is het gekrakeel al dermate gewoon geworden dat TV-programma’s als DWDD, Nieuwsuur en Pauw niet eens meer de moeite nemen om hier aandacht aan te schenken. Columnist en -vooral- wielerliefhebber Thijs Zonneveld sloeg op Twitter de spijker op de kop met zijn samenvatting van het nieuws van dinsdag:


Want zover zijn we met onze club dus al afgezakt; slaande deuren, belangenverstrengeling, ontslagprocedures, dreigende bomuitbarstingen, het is nieuws in de marge en dat is misschien maar goed ook, anders wordt het alleen maar meer opgeblazen. Toch spelen er een paar zaken die wel eens heel bepalend kunnen zijn voor de toekomst, zowel het vooruitzicht van de club de komende jaren als ook de jeugdopleiding met dezelfde naam.

Het begon allemaal in 2010 met een column van Johan Cruijff, waarin hij de vloer aanveegde met het beleid, spelniveau van het eerste team en toekomstperspectief van de jeugdopleiding. Dit resulteerde in een periode van gekrakeel, rechtszaken, gekonkel, propaganda, ontslagrondes en gezichtsverlies. Toen de kruitdampen voor het grootste deel waren opgetrokken was de structuur van de club deels gewijzigd, zat er een Raad van Commissarissen, een Technisch hart en Directie die voornamelijk uit ‘voetballers’ bestond en vooral klaar waren om het Plan Cruijff te implementeren en uit te voeren. Dat werd tijd ook, want de voetbalwereld raasde inmiddels voort en het eerste elftal raakte, net als de rest van het Nederlands voetbal, steeds meer achter. Het bungelde, om even in het wielerjargon van Zonneveld te blijven, aan de staart van het peleton en dreigde gelost te worden.

En dat laatste gebeurde uiteindelijk toch, Ajax verloor na vier succesvolle jaren de strijd om het kampioenschap en liep daardoor nog meer schade op. Het eerste elftal staat inmiddels vol met jeugdspelers van De Toekomst die stuk voor stuk een gouden toekomst tegemoet lijken te gaan, ze hebben allemaal langdurige contracten en zullen op termijn de clubkas blijven spekken. Maar met alleen jeugdspelers win je de strijd niet, misschien wel thuis tegen -pak ‘m beet- Roda JC, maar niet tegen gelouterde clubs in binnen- en buitenland.

Verschillende belangen op korte- en lange termijn en voortschrijdend inzicht zorgden voor problemen binnen het Technisch Hart. En als het hart niet functioneert straalt dit uit naar de rest van de club. Ajax is als de waddeneilanden: als het eb is kun je lopend het andere eiland bereiken, maar zodra het vloed wordt gaat lopen over in waden en uiteindelijk zijn de andere eilanden onbereikbaar geworden.

There is no 'plan Cruijff'

Toen deze week de vloed echt op begon te zetten begon het gedonder; Cruijff die maandag in de Telegraaf zegt dat er ‘helemaal geen plan Cruijff bestaat‘, het Parool die daar woensdag een zeer kritische column over plaatst en Cruijff die het weer een dag later opneemt voor Wim Jonk, dreigt met weglopen en zegt dat het ‘Wegsturen van Jonk een bom is onder het plan.’

Wegsturen Jonk bom onder Plan Cruijff

Dat plan dat dus niet bestond:

vankempen

Never a dull moment in Amsterdam, zullen we maar zeggen. Maar mijn conclusie is nu toch wel dat de Toekomstplannen absoluut vol staan van goede bedoelingen en er ongetwijfeld vruchten van worden geplukt, hoewel een aantal geschetste perspectieven wat naïef zijn. Want die aansluiting bij de Europese top zie ik niet snel gebeuren, of de A1 nou drie keer op rij een Europese wedstrijd wint of niet.

Waar het écht mis gaat, en ging, is de manier waarop. Een club als Ajax is aan de ene kant een voetbalvereniging, maar aan de andere een miljoenenbedrijf, dat nog beursgenoteerd is ook. En dat kun je niet managen door een stel ‘voetballers’ neer te zetten met een plan dat niet, of nauwelijks, op papier staat en -blijkbaar- bol staat van openingen om zaken anders te interpreteren.

Uitvoerders van het plan, die sowieso al verschillende belangen hebben, geven hun eigen draai hieraan en uiteindelijk weet niemand wat te doen. Deels uit angst voor de toorn van de grote roerganger, van de supporters die steeds meer gaan morren en die van de mening van de media die opmerken dat behaalde resultaten geen enkele garantie geven voor de toekomst.

Conclusie? Idee van het plan: een acht, toekomstperspectief: een zes min, vlijt: een zeven, uitvoering: een vijf, management: een dikke onvoldoende!

Reageer

reacties

Geen reacties

Plaats een reactie