Top
Joe Jackson in de Melkweg - vrijdag 2 november 2012

Nimby

Joe Jackson in de Melkweg - vrijdag 2 november 2012Mijn goede vriend Rodney schreef er al over, het onuitstaanbare volk dat zich overal tegenaan bemoeit, over alles een mening heeft totdat het hun eigen leven betreft. Dan is de wereld te klein. Kortom de Nimby, ofwel het Not in my Backyard volk. Je kent ze wel, de VVD stemmers die nu om het hardst roepen dat de inkomensafhankelijke zorgpremie niet eerlijk is. Jaren geleden, toen het systeem van het ziekenfonds werd afgeschaft waren het juist deze mensen die er op vooruit gingen, want zij konden plotseling hun kinderen gratis meeverzekeren. Iets dat hun particuliere ziektekostenverzekering niet toeliet.

Dat volk was afgelopen vrijdagavond in ruime mate vertegenwoordigd in de Melkweg, waar Joe Jackson met z’n nieuwe band op kwam treden. Het concert begon al om half negen, waardoor wij net op tijd binnen kwamen. De zaal was uitverkocht, maar gelukkig weet ik dat er vooraan in de hoek, aan de kopse kant van de bar, meestal nog plek is. Ongeveer een week eerder moesten we dezelfde weg afleggen, toen speelde het metalband Down, en was het een redelijk eenvoudige klus om die plek te bereiken; je klopt iemand op de schouder, vraagt netjes of je er even langs mag en de mensen schuiven voor je aan de kant. Zelfs de meest ruige rockers die die avond aanwezig waren.

Dat moet dan bij het, op het oog, meer geciviliseerde Joe Jackson publiek geen probleem zijn denk je dan.

Niet dus.

De eerste dame die ik netjes vroeg of ik er even langs mocht bleef resoluut staan en zei: “Nee, je mag er niet langs, ik sta hier. Had je maar eerder moeten komen.” Totaal verbaasd vroeg ik haar wat het probleem was: “Ik ga helemaal daar voor staan, daar is altijd nog plek, daar heb jij toch geen last van? Ik ga toch niet voor je staan?” Maar de dame wilde niet wijken, waarop ik het met een klein beetje fysieke overredingskracht probeerde en ze uiteindelijk wel moest wijken.

Raar mens, zul je denken, nee hoor, de zaal was er vol mee! Allemaal provincialen die besloten hadden dat er niemand door mocht, het was hun plek en wijken was geen optie. Gelukkig hebben Rodney en ik wel vaker met dit bijltje gehakt en kwamen we na enig duw, trek en scheldwerk alsnog op onze plek, waar inderdaad voldoende ruimte was.

Toen ik na ruim een uur naar het toilet moest begon het feest van voren af aan; ik mocht er niet langs, zelfs toen het voorstel deed om dan tegen ze aan te moeten pissen kreeg ik een antwoord: “Wat hebben die Amsterdammers toch een grote bek!” “Nee, je mag er niet langs, ik sta hier, kan me niet schelen dat je moet plassen, dat is jouw probleem.”

Wat zijn we toch een prachtig volk!

Reageer

reacties

3 reacties
  • Jaro

    AAAAAAAAAAARRGGHHHHHAAAAAAAAAAAA! En AAAAARGH! Voor dat soort gedrag ben ik zwaar allergisch. Tsjesus..

    4 november 2012 at 17:51
  • Patrick van Aken

    Bent ook wel beetje een zeikerd. Pissen moet je plannen tegenwoordig, “zij” weten dat wel, “zij” hebben een Sterre of Vlinder, soms alle twee. En dan leef je op de klok. Geen tijd om de bakfiets fatsoenlijk te parkeren enzo, dus als je dan een plek hebt maakt niet uit waar en hoe, dan gaan “zij” niet wijken.

    5 november 2012 at 10:02
  • Gogme United

    Plassen valt niet te plannen als je met ome Rod aan de bar staat…

    5 november 2012 at 10:11

Plaats een reactie