Top
U2 Everything you know is wrong

Who is U2?

Die vraag stelde ik mezelf ook toen ik als middelbare scholier tijdens het huiswerk maken naar de radio zat te luisteren en Jan Smeets de line-up voor Pinkpop 1981 bekend hoorde maken. The New Adventures kende ik, die hadden net een grote hit op de radio toen en ook bands als Madness en Fisher Z waren bekend. Maar die groep die als tweede zou gaan spelen kende ik niet: Joe Too schreef ik in m’n agenda. Ik had er nog nooit van gehoord.

Later dat jaar op datzelfde Pinkpop festival kwam ik er achter dat de band U2 heette en de heren maakten dermate veel indruk op me dat ik na twee nummers al vooraan stond. De zanger zei nog zoiets als ‘normaal ligt iedereen languit in het gras aan het begin van een festival, maar ik geloof dat we niet alleen wat vrienden hier vooraan hebben, maar over het hele veld!’. En inderdaad, Pinkpop was vroeg wakker dat jaar, met dank aan U2.

Sinds die dag heb ik de band nog vele malen zien spelen en heb alle platen van ze geluisterd, sommige vond ik briljant, andere goed en een enkele minder. Zoals de laatste, No Line on the Horizon. Ik miste daar de vonk die bij eerdere albums wel was overgeslagen, maar dat kan natuurlijk ook te maken hebben dat zowel U2 als ik wat ouder en dus gezapiger zijn geworden.

Toen ik er een week of wat geleden achterkwam dat U2 tijdens de presentatie van Apple op gingen treden was ik toch nieuwsgierig en zo kwam ik er snel achter dat het hele nieuwe album Songs of Innocence gratis beschikbaar werd gesteld aan alle iTunes gebruikers. Een gebaar dat ik natuurlijk met beide handen aangreep, want ik was wel benieuwd of de liefde tussen U2 en mij definitief over was.

Dat laatste is zeker niet het geval, ik vind dit album vele malen beter dat het vorige, hoewel het nog steeds niet van het niveau Boy, War of Achtung Baby was. Maar ik merk dat ik vele nieuwe songs erg fijn vind om te luisteren en ja, het is inderdaad wat gezapig soms, maar dat kun je de band niet verwijten denk ik. Ze proberen in ieder geval weer met iets nieuws te komen en kiezen niet voor de makkelijke weg door voor te borduren op eerder succes.

De hele ophef die inmiddels is ontstaan rond het gratis beschikbaar stellen van dit nieuwe album vind ik echt te bizar voor woorden, je krijgt iets gratis en dat zal ook vanzelf verdwijnen uit je bibliotheek als het album in oktober definitief uit zal komen. Maar toch zijn er hele volksstammen die moord en brand schreeuwen, ze zien het als muzikale spam en verwijten de band dat ze hiermee de platenzaken buitenspel zetten. Alsof iTunes niet al ruim tien jaar bestaat….

In een radio interview met de Ierse DJ Dave Fanning heeft Bono er inmiddels op gereageerd, hij haalt er gelukkig z’n schouders over op. Gezeur is er altijd, maar het aantal positieve reacties heeft gelukkig nog ruim de overhand.

En gelukkig zijn er tussen de al die negatieve reaguurders altijd wat pareltjes te vinden die mijn dag weer helemaal goed maken. Er zijn namelijk zelfs mensen die totaal geen idee hebben wie of wat U2 eigenlijk is, er is zelfs een website voor opgericht die, heel toepasselijk, whoisu2 heet.

Je kan je afvragen onder welke steen dit volk gelegen heeft de afgelopen decennia, maar ach, er was een tijd dat ik ook geen idee had…

Reageer

reacties

Geen reacties

Plaats een reactie